Towarzysz życia stres - jak z nim przeżyć?

LesAmis, Data: 28 lutego 2019

Stres towarzyszy każdemu człowiekowi na każdym etapie życia. Sytuacji stresowych można doświadczać każdego dnia w pracy, domu, szkole. Stresorem może być wiele różnych rzeczy od zepsutego kranu w łazience po szefa tyrana w pracy, śmierć czy rozstanie z bliską osobą. Mogą one występować jednorazowo lub trwać bardzo długo. Długotrwały stres może doprowadzić do utraty odporności, częstych zachorowań, choroby wieńcowej, otyłości, depresji, lęków a nawet zmian w kodzie genetycznym. Jednak niezależnie czy styczność ze stresorem jest krótka czy długa jak w przypadkach zespołów stresu przewlekłego, w organizmie człowieka zachodzi proces pozwalający organizmowi bronić się przed stresorem. W proces ten zaangażowane są części mózgu takie jak ciało migdałowe, podwzgórze, hipokamp oraz kora przedczołowa. W momencie pojawienia się stresora ciało migdałowate alarmuje podwzgórze, które wydziela hormony CRH oraz ACTH, który następnie pobudza nadnercze do wydzielania kortyzolu. Hipokamp jest to obszar w mózgu odpowiadający za pamięć, w sytuacjach stresowych przywołuje wspomnienia podobnych sytuacji tym samym podsyła organizmowi schemat działania. Na końcu kora przedczołowa racjonalnie wszystko analizuje, powstrzymuje od gwałtownych reakcji jest tzw. szklanką zimnej wody dla organizmu, która pozwala trochę ochłonąć i powstrzymać człowieka przed impulsywnymi reakcjami. To, jaka jest reakcja na dany stresor zależy od indywidualnych uwarunkowań i doświadczeń. Jednak znając biologiczny mechanizm reakcji na stres można nauczyć się kontrolować swoje reakcje.

Po pierwsze należy wykorzystać plastyczność mózgu. Mózg działa utartymi szklakami. Znaczy to niż innego jak to, że w konkretnej sytuacji podsunie rozwiązanie, reakcje, którą zna i używa, na co dzień. Plastyczność mózgu polega na tym, że dzięki kontroli i ćwiczeniom można nauczyć mózg nowych schematów. Zjawisko to tłumaczy, dlaczego ludzie przeżywający traumę w młodym wieku, często jej skutki odczuwają w wieku dorosłym w podobnych sytuacjach. Należy nauczyć swój mózg nowej drogi, jaką ma wykorzystywać w danej sytuacji.

Po drugie oddech. Zaczerpnięta z filozofii buddyzmu uważność ukazała ogromną rolę oddechu w mechanizmie reakcji na stres. Aby zminimalizować emocje związane z reakcją na stresor należy zwrócić uwagę na oddech. W momencie pojawienia się stresora organizm przygotowuje się do reakcji walcz albo uciekaj, bądź też w przypadku bardzo mocnego stresora do tzw. zastygnięcia. Wraz z przygotowywaniem się organizmu to takiego stanu wzrasta ciśnienie krwi, rozszerzają się źrenice, napinają się mięśnie oraz przyśpiesza oddech. Dlatego tak ważną rolę odgrywa skupienie się na oddechu. Zamiana płytkiego szybkiego oddechu na głęboki długi i spokojny. W momencie skupienia się a w rezultacie opanowania oddechu tj. spowolnieniu go, organizm dostaje komunikat, że zagrożenie minęło i może wyłączyć tryb "gotowości bojowej", co umożliwia normalne i spokojne funkcjonowanie organizmu.

Po trzecie oswoić się z sytuacją i stresorem. Dobrą praktyką jest spisanie swoich przeżyć związanych ze stresującą sytuacją, faktów, myśli, uczuć. Ważne jest, aby zastanowić się nad przyczyną i istotą sprawy. Ekspresyjne pisanie pomaga wyrażać emocje i powiązać je z zaistniałą sytuacją. Dzięki temu można uzyskać większy spokój, nowe spostrzeżenia oraz odnaleźć nowe strategie radzenia sobie ze stresorem. Nie należy tłumić emocji.

To tylko jedne z wielu sposobów radzenia sobie ze stresem. Jeśli masz dodatkowe pytania, potrzebujesz wskazówek lub pomocy w temacie radzenia sobie ze stresem zapraszamy na szkolenia oraz spotkania indywidualne.

Jeśli jednak doświadczasz traumy, silnego stresu lub targają Tobą bardzo silne uczucia, z którymi nie jesteś w stanie się zmierzyć, nie ograniczaj się do działań samopomocowych. Zgłoś się jak najszybciej na wizytę do specjalisty.

Pozdrawiamy,

Zespół LesAmis.